Anasayfa Anasayfa Onlar Allah’ın Dostlarıdırlar! | Sayı 84

Onlar Allah’ın Dostlarıdırlar! | Sayı 84

12 dakika ortalama okuma süresi
0
0

“Allah, iman edenlerin dostu ve yardımcısıdır; onları karanlıklardan aydınlığa çıkarır. İnkâr edenlere gelince, onların dostu da tâğutlardır ki onları aydınlıktan karanlıklara sürüklerler.”1

Yani iman aydınlıktır, özünde ve yapısında tek bir ‘aydınlık’! Oysa küfür karanlıktır; çok sayıda ve değişik nitelikte karanlıklar. Ama aslında hepsi ‘karanlık!’

Hiçbir gerçek, imanı aydınlığa, küfrü de karanlığa benzetmek kadar doğru ve hassas olamaz.

Gerçekten iman, müminin vicdanına akar akmaz bütün varlığını aydınlatır. Müminin ruhu iman sayesinde parlar, şeffaflaşır, arınır ve çevresine aydınlık, parlaklık ve belirginlik ışıkları saçar. İman nesnelerin mahiyetini, değerlerin mahiyetini ve düşüncelerin içyüzünü gözler önüne seren bir aydınlıktır. İmanın aydınlığı sayesinde mümin, bunları algı yanılgısına meydan vermeyen bir belirginlikle; karışıklığa meydan vermeyen bir açıklıkla ve titreşimsiz bir netlikle görebilir ve bunlar içinden soğukkanlılıkla, gönül huzuru ile güven içinde ve titreşimsiz bir kararlılıkla alacağını alır, bırakacağını bırakır.

İman, evrensel kanunlar sistemine giden yolu meydana çıkaran bir aydınlıktır. İmanın aydınlığı sayesinde mümin kendi hareketini, çevresindeki ve özündeki evrensel kanunlar sisteminin akışı ile ahenkleştirir; Allah’a ulaştıran ya da yavaş yavaş yumuşak adımlarla, gerginlikten uzak bir rahatlıkla, öteye-beriye çarpmadan, orada-burada tökezlemeden ilerler. Çünkü gittiği yol; fıtratının bilmediği, yabancısı, acemisi olduğu bir yol değildir.

İman, tek yola ileten tek bir aydınlıktır. Küfrün sapıklığı ise çok sayıda ve değişik karanlıkları içerir. Şahsi arzu ve ihtiras karanlığı, kılavuzsuzluk ve yolu şaşırma karanlığı, kendini beğenmişlik ve azgınlık karanlığı, zayıflık ve aşağılık kompleksi karanlığı, gösteriş ve münafıklık karanlığı, açgözlülük ve kıskançlık karanlığı, kuşku ve endişe karanlığı ve hadde-hesaba gelmeyen daha birçok karanlık türleri… Bu karanlıkların tümü, Allah’ın yolundan sapmakta, Allah’tan başka bir kaynaktan ilham almakta ve Allah’ın sisteminden başka bir sistemin hakemliğine başvurmakta toplanır. İnsan, yüce Allah’ın bir ikincisi bulunmayan aydınlığından, karışıklığa meydan vermeyen biricik gerçeğin aydınlığından ayrılır-ayrılmaz, kesinlikle değişik, türlü ve farklı nitelikli karanlıkların içine düşer.

Bunların türleri değişik ve nitelikleri farklı olmakla birlikte hepsi de birer karanlıktır. Hak, gerçek tektir, birden fazla olmaz. Sapıklığın ise çeşitli renkleri ve çeşitli biçimleri vardır.

“Hak’tan sonra, sapıklıktan başka ne var ki?”2

“Haberiniz olsun ki, Allah’ın dostlarına korku yoktur, onlar hiç üzülmeyeceklerdir de. Onlar Allah’a inanmış ve kötülüklerden sakınmışlardır. Onlar için dünya hayatında da ahirette de müjde vardır. Allah’ın verdiği sözlerin değişmesi söz konusu değildir. Büyük kurtuluş, büyük başarı işte budur.”3

Bu şekilde bütün işlerinde, eylemlerinde, hareketlerinde ve duruşlarında Allah onlarla beraber olduğu halde, Allah’ın dostları nasıl korkuya kapılır veya üzülürler? Çünkü onlar Allah’ın dostlarıdırlar. O’na iman ederler, O’ndan korunurlar, gizli-açık her yerde O’nun kontrolü altında olduklarını bilirler.
Onlar Allah’ın dostları oldukları için ve sürekli olarak O’nunla ilişki içinde oldukları halde neden korksunlar, neden üzülsünler? Neye üzülsünler? Neden korksunlar? Çünkü hem dünya hayatında, hem de ahirette müjde onlarındır. Bu değişmeyecek olan Allah’ın gerçek sözü, taahhüdüdür.

Burada kendilerinden söz edilen Allah’ın dostları, gerçek anlamda iman eden müminler, gerçek anlamda takva sahibi muttakilerdir. İman ise, kalpte iyice yerleşen ve eylemle desteklenen bir gerçektir. Eylem ise, Allah’ın emrettiklerini yerine getirmek, Allah’ın yasakladıklarından kaçınmaktır. Allah’ın dostu olmayı bu şekilde anlamamız gerekir. Sıradan halkın anladığı şekilde değil! Çünkü halk deli-divane kimselere, “veli” demektedir.
Allah’ın dostlarına ilişkin bu koruma ve himaye etmeye bağlı olarak yüce Allah, Hz. Peygamber’e hitap etmektedir. Çünkü Peygamber, Allah dostlarının en önde gelenidir. Böylece O’nu yalanlayıcılar ve iftiracılara karşı huzura kavuşturmuş olmaktadır. Zira o sırada iftiracılar ve yalanlayıcılar güç ve mevki sahibi idiler.

“Onların sözleri sakın seni üzmesin. Çünkü üstünlük tümü ile Allah’ın tekelindedir. O, her şeyi işiten ve her şeyi bilendir”4

Burada, izzet ve şeref yalnız Allah’a tahsis ediliyor. Başka yerlerde olduğu gibi, bu izzet ve şeref Peygamberi ve müminleri de kapsayacak kadar geniş tutulmuyor. Çünkü burada söz konusu olan, yüce Allah’ın dostlarını korumasıdır. Bu nedenle izzetin tamamı, Allah’a tahsis ediliyor. Aslında gerçekten de izzet yalnız Allah’ındır. Peygamber ve müminler de izzetlerini O’nun izzetinden alırlar. Geriye kalan bütün insanlar ise bu izzetten yoksundurlar. Kureyş’in büyüklük taslayan müşrikleri de bu konuda diğer insanlar gibidirler.

Peygamber Sallallahu Aleyhi ve Sellem ise, Allah’ın kendi dostlarına bahşettiği ilahi himaye altındadır. Onların dediklerine üzülmez. Çünkü Allah onunla beraberdir. Ve O, her şeyi işiten ve her şeyi bilendir. Onların sözlerini işiten, tuzaklarını bilen, kendi dostlarını, düşmanın sözlerinden ve tuzaklarından koruyandır. Göklerdeki ve yerdeki herkes; insan olsun, cin olsun, melek olsun, göklerde ve yerde bulunan herkes günahkârları, isyankârları ve takva sahipleriyle herkes O’nun elindedir. Yaratıkları içinde güç ve kudret sahibi herkes, O’nun otoritesi ve hâkimiyeti altındadır.

“Haberiniz olsun ki, göklerde ve yerde kimler varsa hepsi Allah’ındır.”5

O halde Allah’ın tarafında olanlar değil, karşısında olanlar korksun…

Kaynak


1. Bakara, 257
2. Yunus Suresi, 32
3. Yunus Suresi, 62-64
4. Yunus Suresi, 65
5. Yunus Suresi, 66

Daha Fazla
Yazardan Daha Fazla: Furkan Nesli
Kategoriden Daha Fazla: Anasayfa

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Göz atmak ister misiniz?

Furkan Nesli Dergisi Okurlarına Kampanya | Sayı 91