Niyet Rıza-ı İlahi Değilse… (Sayı 12)

5 dakika ortalama okuma süresi
0
0

Vakti zamanında odunculukla geçinen, çalışkan, dürüst, dindar bir adam vardı. O zamanda yaşayan bazı insanlar, yakın bir çevrede bulunan ve nâdir yetişen bir ağaca kutsallık izâfe etmişler ve adaklarını, dileklerini o ağaç aracılığıyla yapıyorlardı. Oduncu, bu ağacı Allah’a ortak koşma sebebi olarak görüyordu ve bunun için kesmeye karar verdi. O zamana kadar kimse buna cesaret edememişti. Ve bir gün oduncu baltasını aldı ve verdiği kararı uygulamak üzere yola koyuldu. Yolda karşısına acayip görünüşlü, insana güven vermeyen biri çıktı. Oduncu: “Sen kimsin?” diye sordu, o da: “Ben şeytanım” diye cevap verdi. Oduncu: “Vay alçak, vay hain demek insanları yoldan çıkaran sensin, seni öldüreceğim” diye söylenip üstüne çullandı. Bir anda şeytanı altına alıp boğazına abandı ve: “Demek ki insanları kandırıp o ağacı kutsallaştıran da sensin” dedi. Şeytan: “Boşuna uğraşma, çabalama, beni öldüremezsin, çünkü Allah tarafından kıyamete kadar insanları saptırmak için bana mühlet verildi. Sen o ağacı kesmekten vazgeç sana bir öneride bulunacağım” diye karşılık verdi. Oduncu: “Senin kabule şâyan ne önerin olabilir?” diye çıkıştıysa da şeytan şu öneride bulundu:

“Sen o ağacı kesmekten vazgeçersen sana her sabah bir altın getirir yastığının altına koyarım. Böylece seni geçindirmeye bile yetmeyen odunculuktan kurtulmuş olursun.”

Oduncu bu tekliften etkilendi ve biraz yumuşar gibi oldu:

– “Peki, vâdettiğin bir altını getirmezsen ne olacak?” diye sordu.

“O zaman ağaca veya bana dilediğini yap.”

Oduncu öneriyi kabul etti, ağacı kesmeden geri döndü. O gece yattı, sabah olunca yastığının altına baktı ve gerçekten bir altın konmuştu. Buna çok memnun oldu, merakla ertesi günü bekledi. Ertesi gün oldu ama yastığının altına altın konmamıştı belki başka bir yere koymuştur diye her yanı alt üst etti yine de altını bulamadı. Buna çok içerleyen oduncu hemen bıçağını baltasını alıp o ağacı kesmek üzere yola koyuldu ve aynı yerde şeytanla yine karşılaştı. Oduncu, şeytanı görür görmez hemen üzerine atıldı ama bu defa öncekinin tersine şeytan kendisini bir un çuvalı gibi savurdu. Adam kalktı, şeytanın üzerine yeni bir hamle yaptı. Ama elini bile süremedi. Ve şeytan şöyle dedi:

“Boşuna uğraşma, sen geçen sefer beni neredeyse etkisiz hale getiriyordun, çünkü o zaman ihlâsla sadece Allah rızası için yola çıkmıştın. Şimdi ise bana kızgınlığın için yola koyuldun ve yola koyulman Allah için değil kendi nefsin içindir… Bundan dolayı artık bana güç yetiremezsin, aksine sen mağlup olursun!”

Daha Fazla
Yazardan Daha Fazla: Furkan Nesli
  • Afganistan da Ne İşimiz Var? (Sayı 12)

    CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu yerinde bir soru sordu: “Bizim Afganistan’da ne işimi…
  • Mutluluk Sanatı (Sayı 12)

    En büyük nimetlerden biri; kalbin mutluluğu, huzuru ve istikrarıdır. Kalpteki mutluluk zih…
  • Tarihte Bu Ay (Sayı 12)

    27 Nisan 1909- II. Abdülhamit’in Tahtan İndirilişi “Ben bir karış dahi olsa toprak satmam.…
  • İmam-ı Âzam’ın Ateistle Münâzarası (Sayı 12)

    “Bir”den Önce Kaç Var? Rum asıllı bir ateist, ulema ile münazara eder ve İmam-ı Âzam’ın ho…
  • Bahar Mevsimi ile Yeniden Diriliş (Sayı 12)

    İnsanoğlu öldükten sonra dirilişin nasıl gerçekleştiğini hep merak etmiştir. Hâlbuki çevre…
  • İhlas Risalesi (Sayı 12)

    Ey Kardeşlerim ve Ey Hizmet-i Kur’aniyede Arkadaşlarım! Bilirsiniz ve biliniz; Bu dünyada …
Kategoriden Daha Fazla: De ki: Göklerin ve Yerin Rabbi Kim? (Sayı 12)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Göz atmak ister misiniz?

Bu Sene Hedefimiz: Manevi Gelişim | Sayı 78

İslam Medeniyetini kurmak ve beklenen Öncü Nesil’i yetiştirmek adına çilesine talip olduğu…