Bir Gece… (Sayı 10)

2 dakika ortalama okuma süresi
0
0

On dört asır evvel yine böyle bir geceydi

Kumdan ayın on dördü bir öksüz çıkıverdi

Lâkin o ne hüsrandı ki hissetmedi gözler

Hâlbuki kaç bin senedir bekleşmedelerdi…

Nerden görecekler göremezlerdi tabi,

Bir kere, zuhur ettiği çöl en sapa yerdi

Bir kere de ma’mure-i dünya o zamanlar

Buhranlar içindeydi bugünden de beterdi

Sırtlanları geçmişti beşer yırtıcılıkta

Dişsiz mi bir insan, onu kardeşleri yerdi

Fevza bütün âfâkını sarmıştı zeminin

Salgındı bugün Şark’ı yıkan tefrika derdi

Derken büyüyüp kırkına gelmişti ki öksüz;

Başlarda gezen kanlı ayaklar suya erdi

Bir nefhada kurtardı insanlığı o masum

Bir hamlede Kayserleri, Kisraları serdi

Aczin ki, ezilmekti bütün hakkı, dirildi

Zulmün ki, zeval aklına gelmezdi, geberdi

Âlemlere rahmetti evet şerr-i mübini

Şehbalini adl isteyenin yurduna gerdi

Dünya neye sahipse onun vergisidir hep

Medyun ona cemiyeti, medyun ona ferdi

Medyundur o masuma bütün bir beşeriyyet

Ya Rab! Bizi mahşerde bu ikrar ile haşret…

Mehmet Akif Ersoy

Daha Fazla
Yazardan Daha Fazla: Furkan Nesli
Kategoriden Daha Fazla: Müjdelenen Peygamber (Sayı 10)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Göz atmak ister misiniz?

Nefislere Nasihat | Sayı 79

Tamahkâr, aç gözlü olma, kalbin katı ve kara olur. Çok mal artırmak için kendini küçük düş…